2 هفتس که نظرات تأیید نشده از 2490 بالاتر نرفته ؛

جدآ از همهء دوستان که مزاحم نمیشن ممنونم .

تازه ، اگه از کسی هم برای سیگارت آتیش بخوای ؛ جای

سیگار به جونت آتیش بزنه .

( مرتبط با زرت و زورتای قبلی )

من ديوانه نيستم . باور بفرمائيد كه ديوانه نيستم . بي ادب و

بي كلاس هستم ، بد زبان و بي فرهنگ هستم ، ولي ديوانه

نيستم . حالا كه چي ؟ اينكه يه صدا چند ساله توي گوشمه .

نميدونم صداي چيه ، ولي خيلي به صداي پا شبيهه ، انگار يه

كسي چند ساله دارم به طرفم مياد و شب به شب هم نزديك

تر ميشه .

قسم به خداوندي خدا كه ديشب صداي پا از هميشه نزديكتر

بود .انگار بعد از اينهمه سال داره بهم ميرسه . صداي كفشاش

مثل ناقوس كليسا اكو داره و صداي بازگشتيش پس زمينهء

صداي پاهاس و انگار كه يه جمله رو داره تكرار ميكنه . ديشب

با دقّت گوش كردم . يه چيزي رو تكرار ميكرد . انگار ميگفت :

صفحهء سوّم ، صفحهء سوّم ، صفحهء سوّم .

نميدونم دقيقآ منظورش چيه ،‌ فقط احتمال ميدم منظورش

صفحهء سوّم شناسنامه ام باشه ، احمق فكر كرده من از

اين تعارفا ميترسم .

ببينم ، ‌شما هم از اين صداها تو گوشتون دارين ؟ يا من جدآ

ديوانه شدم ؟ بگين بهم ،‌ ناراحت نميشم .

همشهري محترم ؛

ميخواد باورت بشه ، ميخواد نشه . ولي از ساعت 6 صبح

الي 12 شب توي اين شهر هيچ كسي هيچ كار زيبائي

انجام نميده .

پس نوشت : كارهاي زيباي شبش هم چندان بدون درد و خونريزي نيست .

به چشمِ برادري

هركه مرا ديد

بعد گاييد

* علي عبدالرضايي - كادوئي در كاندوم

بعدش ؛ برنده كسيه كه جلوي دوربين بتونه تو مخش شليك كنه

و جايزش هم يه يخچاله .

مشكلات رو بايد از زاويه اي ديگه تجربه كرد .

مثلآ وقتي نصفه شبه و همه از بي ســـيگاري مينالن ،

شما پاكت سيگار رو بذار تو جيبت و از اين سر شهر راه

بيفت و برو اون سر شهر و دنبال آتيش بگـرد . مثل من!

زندگی یعنی حقّ خود را به التماس گرفتن ، یا من اشتباه میکنم ؟

میبینید ؟ تمام این افسانهء آفرینش را شاهدید؟ می آفریند

تا جلویش خم و راست شویم ، می آفریند تا ارضایش کنیم ،

می آفریند تا بکشیم و کشته شویم ، می آفریند تا چند صباح

دوست بداریم و منفور باشیم و بعد هم هیچ به هیچ .

شاکی هم نباشیم و سپاسگزاری کنیم و اگر هم نباشیم و

نکنیم ، می کند ما را .

القصّه ؛ کمدی خنده داری است این قصّهء آفرینش ، حیف که

وقتش کم است و بقول سیاوش جائی برای چس ناله کردن

نمی گذارد .

هیس ،

خدا خوابه ، منم خوابم . نکنه بیدار بشیم

بعضی ها را نمیتوان دوست نداشت .

برای بعضی ها نمیشود نمُرد .

بعضی وقتها نمیشود نمُرد .

اینجا تهران .

نگران هیچ چیز نباشید .

همه چیز الکی و همینجوری و خرکی ادامه دارد .

حتّی شما دوست عزیز .

جواب تمام نامه ها رو ميشه تو آدرس SHIT@W.C پيدا كرد .

من سیاوش نیستم ، سپیدوشم

خودکشی کردم ؛

بجای اسید ،

بر چهره ام روغن ترمز ریختم ،

رنگم پرید

سپید شدم ، 

تا حالا توجّه کردی که « توالت » تنها جائیه که نیّت و عمل آدم

با هم یکسانه ؟

یه واژهء جدید دیدم ؛ کلّی خندیدم : « ترحّم منطقی »

رفتم تو لغتنامهء دهخدا گشتم ، دیدم معنیش میشه « صندوق صدقات »

امروز در مجمع عمومی سازمان بین المحلّی سازمان ممل

قطعنامه ای بدین شرح تصویب شد :



برای منّت گذاشتن سر کسی که دوستش داری به ابزار و ادواتی

بیشتر از رژ لب قرمز و 4 خط نوشته و بابای بازنشسته و روزی

1000 تومن پول تو جیبی و چندتا بلیط اوتوبوس و چشمای تا به تا نیازه

برای پی بردن به شخصیت واقعی و استشمام بوی تمام آت و آشغالای

حول و حوش مسلّمآ به بیشتر از 365 روز سال و 60 ، 70 سال سن و

مسنجرها و سایتای مَچ مِیکر و وایرلس برودبند و هشدارای پلیس و

این حرفا نیاز داریم .

گاهی اوقات باید تو تاپاله گاو غلت بخوری ، به سلامتی هم قطارا پیک

شـاش خر بری بالا و روزای زردتو قهوه ای کنی تا بفهمی که خانه از پای

بست ویران است .

دیدی بعضیها رو که انگار نه انگار همون بعضی هائی هستن که

بعضی مردم بعضی وقتا دربارشون میگن : « بعضی ها واقعآ شورش

رو در آوردن » ؛ مثل من !

در همین لحظه ، ینی دقیقآ یه دقیقه قبل ؛ برخی آگاهان از پاب

" دروئد هِد "  برایتون خبر دادن که با باز کردن درب خودرو توسّط

یک آقای مسن با نیشخند آنچنانی ، یک خانوم جوان با انگشتر

بدلی بزرگ و تیریپ شیطانی ، به داخل خودرو مشایعت داده

شد و پیرو همین امر یکی از معضلات دنیا حل شد .

همون آگاهان دربارهء راه حل الباقی معضلات دنیا هنوز هیچی

نگفتن .

بخش بعدی اخبار تا اطّلاع ثانوی .

زجر آورترین آدما اونایی نیستن که جواب سلامتو نمیدن ،

اونایی نیستن که غاز غاز بهت خیره میشن و ازت چشم

ور نمیدارن ، اونایی نیستن که موهای خَشِن فَشِن ِ قرمز

دارن ، اونایی نیستن که چکشون برگشت میخوره ، اونایی

نیستن که جاتو توی صف نونوایی میگیرن ، اونایی نیستن

که ...

اصلآ میدونی چیه ؟ آدمای قابل پیش بینی بدترین نوع عذابن

همونایی که بهت میگن : بله هوای خوبیه ؛ صبح شما هم

به خیر ، شما هم به خانوادهء محترمتون سلام بنده رو

برسونید . مگه مثلآ نمیتونن بگن : خفه شو بابا ، چه صبح

به خیری ،‌ با این همه بارون مسخره و قبضای پرداخت نشده

و این چیزا ؟